บทที่ 607

ตอนที่ 607 ผู้ชายไร้น้ำยา...อย่าไปเอาเลย

พอถึงเวลา เธอก็ควรจากไป

หานมู่จื่อรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าตอนจบไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ เธอจึงหนีออกมาอย่างเงียบๆ

เมื่อนึกย้อนกลับไปยังคงมีความเศร้าอยู่ภายในใจ

เธอเริ่มร้อนบริเวณขอบตาเล็กน้อย

เธอมองเห็นสายตาพี่สาวมองเธอที่เป็นแบบนี้ก็กลับกลายเป็นเธอ

บทที่ 608

ตอนที่ 608 นายคู่ควรด้วยหรือ

ไร้น้ำยา?

เย่โม่เซินรู้สึกสับสนกับคำคำนี้อย่างไม่ทันตั้งตัว พี่สาวคิดว่าเขาถูกพูดหักหน้าจึงรีบปลอบใจ “คุณอย่าเพิ่งหมดกำลังใจ ตราบใดที่คุณให้ความร่วมมือในการรักษา เชื่อว่าคุณจะกลับมาหายดีในไม่ช้า”

แต่ในขณะนี้สายตาลึกล้ำของเย่โม่เซินก็หันไปทางหานมู่จื่อที่เดินซื

บทที่ 609

ตอนที่ 609 เมื่อกี้ใครกันที่บอกว่าเหนื่อย

นานแล้วที่ความสัมพันธ์ระหว่างเย่โม่เซินกับเย่หลิ่นหานได้แตกหักกันไป ก่อนหน้านี้ที่ยังพอพยักหน้าทักทายกันได้เป็นครั้งคราวก็ไม่เหลืออีกแล้ว

แน่นอนว่าหลังจากที่เย่โม่เซินพูดประโยคนี้ สีหน้าของผู้คนที่อยู่รอบข้างก็เปลี่ยนไป

หรือจะมีความแค้นอะไรกัน?

เม