ตอนที่ 592 เธอเจ็บเป็นด้วยเหรอ

“ตอนนี้เธอจะกลับบ้านเลยใช่ไหม? เดี๋ยวฉันไปส่งแล้วกัน” เย่หลิ่นหานจ่ายเงินเสร็จแล้วก็เดินออกมาจากร้านกาแฟพร้อมเธอ แล้วก็หยิบกุญแจรถขึ้นมา

หานมู่จื่อส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก ฉันยังมีธุระอื่นอีก ยังไม่กลับ”

“ธุระอะไรเหรอ? เดี๋ยวฉันไปส่งไหม? ยังไงวันนี้ก็เป็นวันหยุด ฉันไม่มีอ

ตอนที่ 593 เขาดีกว่าฉันตรงไหน

หานมู่จื่อไม่รู้เลยแม้แต่นิดเดียวว่าเขาพูดเรื่องอะไร ทำไมจู่ๆ ถึงได้โกรธขนาดนี้ ความโกรธขนาดนี้มันมากมายเกินไปกว่าที่เธอจะรับได้

ด้านหลังของเธอเป็นประตูเย็นๆ มันเย็นจนทะลุผ่านเสื้อผ้าของเธอมาก ทำให้เธอตัวสั่นเพราะความหนาวเย็น

หรือมันอาจจะเป็นเพราะว่าลมปราณที่ออกมาจากเย่

ตอนที่ 594 เธอถูกคนติดตาม

เย่โม่เซินกลับเอาแต่เงียบ ไม่ได้ตอบเธอ

หานมู่จื่อก็ไม่ได้รีบร้อน ได้แต่นั่งจ้องเขาเงียบๆ อยู่แบบนั้น จู่ๆ เขาก็โน้มตัวมาจูบที่ริมฝีปากของเธอ

การกระทำที่กะทันหันนี้ทำให้หานมู่จื่ออึ้งไป

จูบนี้ไม่นานเท่าไหร่ มันบางเบาเหมือนกับแมลงปอเดินบนน้ำยังไงยังงั้น วินาทีถัดมาริมฝีปากของ