บทที่ 51

ตอนที่ 51 จัดการเธอด้วยตัวฉันเอง

เซียวซู่เอามือมาปิดตาตัวเอง ทำราวกับว่าตัวเองคือมนุษย์ล่องหน！

เขาไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

แต่ว่าถึงแม้ว่าจะปิดตาแต่หูก็ยังได้ยินอยู่ เสียงอู้อี้ของเสิ่นเฉียว นั้นดังเข้ามาในหูอย่างชัดเจนคุณชายเย่รออีกหน่อยไม่ได้หรือไงกัน จะถึงห้องอยู่แล้วเชียว อดใจไม่ไหวที่หน้าล

บทที่ 52

ตอนที่ 52 ฉันไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม

เซียวซู่ฟังคำสั่งแล้วก็ออกไปก่อนออกไปก็ยังปิดประตูไว้ให้เย่โม่เซิน ห้องกลับมาเงียบอีกครั้งเย่โม่เซินเอาผ้าขนหนูที่ใช้แล้ววางไว้บนโต๊ะพร้อมเม้มปาก

“ร้องไห้แล้วจะแก้ปัญหาอะไรได้”

เสิ่นเฉียวน้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย เขาเช็ดน้ำตาให้เธอแล้วชักแล้วกลับ พร้อมยิ้มเย้

บทที่ 53

ตอนที่ 53 ใช้พื้นที่ตู้เสื้อผ้าของเขา

คำถามหน้าไม่อายแบบนี้ทำให้เสิ่นเฉียวถึงกับพูดไม่ออก เธอเหลือบมองเขาเงียบๆ อย่างไม่เห็นด้วย แต่พอนึกถึงเมื่อวาน คนที่พาเธอกลับมาก็คือเขาเอง ในใจจึงรู้สึกซาบซึ้ง และได้แต่หลบตามองต่ำ

“ไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่ ก็ขอบคุณคุณมากนะ”

แบบนี้อีกแล้ว

มาแบบยั่วโมโห ใช้