บทที่ 496

ตอนที่ 496 เธอยังไม่เข้าใจอีกหรอ

หานมู่จื่ออึ้งไปครู่หนึ่ง

“หมายความว่ายังไง?”

เธอคิดไปคิดมา ก็พอเข้าใจความหมายของเย่โม่เซิน และหลังจากนั้นเธอก็หัวเราะแล้วพูดขึ้นว่า “โทษฉันก็เป็นเรื่องปกตินี่ เพราะตอนนี้ฉันก็โทษตัวเองเหมือนกัน”

หลังได้ยินสิ่งที่เธอพูด เย่โม่เซินก็หรี่ตาลง “โทษตัวเธอเอง?”

บทที่ 497

ตอนที่ 497 เธอคิดว่าฉันอยากให้พวกเธอแตกแยกกัน

ในห้องเหมาชั้นสองของร้านอาหารแห่งหนึ่ง ส้งอานยืนขึ้นตักน้ำซุปให้หานมู่จื่อถ้วยหนึ่ง “น้ำซุปที่นี่รสชาติดีมาก ก่อนที่ฉันจะไปเมืองซู ฉันชอบมาที่นี่มาก บางครั้งก็ชวนโม่เซินมาด้วย ทว่าตั้งแต่ฉันไปเมืองซู ก็ไม่เคยได้กินน้ำซุปแบบนี้อีกเลย วันนี้ก็ต้

บทที่ 498

ตอนที่ 498 สังเกต

หรือไม่ใช่?

คำๆนี้เกือบหลุดปากออกไปแล้ว

ทว่า ท้ายที่สุดแล้วหานมู่จื่อก็ไม่ได้พูดออกไป

“อันที่จริง ตอนนี้ฉันไม่ค่อยเห็นด้วยที่จะให้เธอกับโม่เซินอยู่ร่วมกัน แต่ไม่ใช่เพราะฉันอยากให้พวกเธอแตกแยก เธอก็รู้ว่าก่อนหน้านี้น้าส้งชอบเธอมาก”

เรื่องนี้ หานมู่จื่อยอมรับ ก่อนหน้านี้ที