ตอนที่ 495 ถ้าเกิดว่าแกโทษเธอล่ะ

สายตาของเย่โม่เซินทำให้เธอทำตัวไม่ถูก สุดท้ายหานมู่จื่อจึงเลือกที่จะหลบสายตาแทน

ส้งอานเป็นหมอ จึงรู้โดยสัญชาตญาณว่าต้องตรวจบาดแผลของเย่โม่เซินอย่างไร หานมู่จื่อรออยู่ข้างๆครู่หนึ่ง ก็ได้ยินเสียงหายใจของส้งอาน จากนั้นเธอก็ถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า“นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้น

ตอนที่ 496 เธอยังไม่เข้าใจอีกหรอ

หานมู่จื่ออึ้งไปครู่หนึ่ง

“หมายความว่ายังไง?”

เธอคิดไปคิดมา ก็พอเข้าใจความหมายของเย่โม่เซิน และหลังจากนั้นเธอก็หัวเราะแล้วพูดขึ้นว่า “โทษฉันก็เป็นเรื่องปกตินี่ เพราะตอนนี้ฉันก็โทษตัวเองเหมือนกัน”

หลังได้ยินสิ่งที่เธอพูด เย่โม่เซินก็หรี่ตาลง “โทษตัวเธอเอง?”

หานมู่จื่อ

ตอนที่ 497 เธอคิดว่าฉันอยากให้พวกเธอแตกแยกกัน

ในห้องเหมาชั้นสองของร้านอาหารแห่งหนึ่ง ส้งอานยืนขึ้นตักน้ำซุปให้หานมู่จื่อถ้วยหนึ่ง “น้ำซุปที่นี่รสชาติดีมาก ก่อนที่ฉันจะไปเมืองซู ฉันชอบมาที่นี่มาก บางครั้งก็ชวนโม่เซินมาด้วย ทว่าตั้งแต่ฉันไปเมืองซู ก็ไม่เคยได้กินน้ำซุปแบบนี้อีกเลย วันนี้ก็ต้องขอบคุณเธอ