บทที่ 483

ตอนที่ 483 ขาชาแล้ว

หานมู่จื่อ “……”

ให้หมอนไปกับเขา เขาไม่นอน แต่ดันให้ตัวเองนั่งลงตรงนี้ที่เอาไว้เป็นเบาะรองให้เขานั่ง

เยี่ยมไปเลย คิดแล้วมันช่างงดงามจริง ๆ

หานมู่จื่อบ่นพึมพำในใจ แต่กลับไม่ได้มีการต่อต้านใด ๆ อย่างไรก็ตามก็มีหมอนนุ่มๆอยู่บนขา ที่ด้านหลังก็ยังมี เธอไม่อึดอัดเลยที่ต้องนั่

บทที่ 484

ตอนที่ 484 ใช้ชีวิตไปให้สุด

เย่โม่เซินมือหยุดชะงักอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของหานมู่จื่อ ริมฝีปากอันบางนั้นโค้งขึ้นเล็กน้อย

“ไม่เป็นไร ผมนอนหนุนคุณทั้งคืน ช่วยคุณทำแบบนี้ไม่เป็นอะไรหรอกเรื่องเล็กน้อย”

หานมู่จื่อ “……” เธอนิ่งอึ้งไปหลายวินาที จากนั้นก็ผลักมือเขาออก “นี่ไม่

บทที่ 485

ตอนที่ 485 กลัวว่าสมองของคุณจะไม่มีสติ

“ไม่มี” หานมู่จื่อส่ายหน้า “คนที่บาดเจ็บไม่ใช่ฉัน”

ฟังจบ เลิงเยาเยาก็เบิกตากว้างด้วยความสงสัย “ฉันได้ยินเสี่ยวเหยียนพูดว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ได้ยินมาด้วยว่าสิ่งที่ หลินชิงชิงสาดออกมานั้นมันคือน้ำกรด ผู้หญิงคนนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ คนแบบนี้ต่อไปอย่