ตอนที่ 48 ร่ำเมรัย(48)

บนถนน

เสิ่นเฉียวเดินไปข้างหน้าแต่ละก้าวอย่างหนักอึ้ง ท่าทางของเธอสับสน ขอบตาแดง น้ำตาแข็งตัวอยู่ในดวงตาของเธอ ไม่ไหลรินออกมาแม้แต่หยดเดียว

กระเป๋าในมือของเธอถูกเธอขว้างจนเปลี่ยนรูปร่าง จนดูเป็นของเกรดต่ำ

ปัง！

ใครบางคนวิ่งมาด้วยความเร็วแล้วพุ่งชนเข้ากับเธอ เสิ่นเฉียวล้มลงไปนั่ง

ตอนที่ 49 ร่ำเมรัย(49)

มือของชายคนนั้นเพิ่งถูกปัดออก แต่ตอนที่กำลังจะเอาไปโอบอีกครั้ง ก็ถูกใครบางคนดึงปกเสื้อแล้วผลักกระเด็นถอยหลังไป

เกิดอะไรขึ้น？ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ชายคนนั้นก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศรอบ ๆตัวเริ่มเย็นลง ราวกับว่ามีสายตาอันแหลมคมมองมาที่เขาอยู่ เป็นสายตาของชายที่นั่งอยู่บนรถวีล

ตอนที่ 50 ร่ำเมรัย（50）

“พอแล้ว” เย่โม่เซินจับข้อมือของเธอเพื่อต้องการที่ดึงเธอออกจากอ้อมกอด

ใครจะรู้ว่าเสิ่นเฉียวไม่ยอมทำตาม ขัดขืนแล้วก้าวไปข้างหน้า “เธอยังไม่ตอบฉันเลย”

เย่โม่เซินกล้ามเนื้อกระตุก ดึงตัวเธอและผลักเธอออกไปเสิ่นเฉียวขัดขืนอย่างสุดชีวิต ทุกการกระทำของเธอตอนนี้ล้วนออกมาจากสัญชาตญาณทั้ง