ตอน 48
สวัสดี คุณชายเย่
ตอนที่ 48 ร่ำเมรัย(48)
บนถนน
เสิ่นเฉียวเดินไปข้างหน้าแต่ละก้าวอย่างหนักอึ้ง ท่าทางของเธอสับสน ขอบตาแดง น้ำตาแข็งตัวอยู่ในดวงตาของเธอ ไม่ไหลรินออกมาแม้แต่หยดเดียว
กระเป๋าในมือของเธอถูกเธอขว้างจนเปลี่ยนรูปร่าง จนดูเป็นของเกรดต่ำ
ปัง!
ใครบางคนวิ่งมาด้วยความเร็วแล้วพุ่งชนเข้ากับเธอ เสิ่นเฉียวล้มลงไปนั่ง
ตอน 49
ตอนที่ 49 ร่ำเมรัย(49)
มือของชายคนนั้นเพิ่งถูกปัดออก แต่ตอนที่กำลังจะเอาไปโอบอีกครั้ง ก็ถูกใครบางคนดึงปกเสื้อแล้วผลักกระเด็นถอยหลังไป
เกิดอะไรขึ้น?ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ชายคนนั้นก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศรอบ ๆตัวเริ่มเย็นลง ราวกับว่ามีสายตาอันแหลมคมมองมาที่เขาอยู่ เป็นสายตาของชายที่นั่งอยู่บนรถวีล
ตอน 50
ตอนที่ 50 ร่ำเมรัย(50)
“พอแล้ว” เย่โม่เซินจับข้อมือของเธอเพื่อต้องการที่ดึงเธอออกจากอ้อมกอด
ใครจะรู้ว่าเสิ่นเฉียวไม่ยอมทำตาม ขัดขืนแล้วก้าวไปข้างหน้า “เธอยังไม่ตอบฉันเลย”
เย่โม่เซินกล้ามเนื้อกระตุก ดึงตัวเธอและผลักเธอออกไปเสิ่นเฉียวขัดขืนอย่างสุดชีวิต ทุกการกระทำของเธอตอนนี้ล้วนออกมาจากสัญชาตญาณทั้ง