บทที่ 456

ตอนที่ 456 ผมจะปกป้องคุณอย่างดี

“โอ๊ะ” มีคนส่งเสียงแหลมออกมา แต่ไม่ใช่ หานมู่จื่อ แต่เป็นคนที่กำลังดึงแขนเสี่ยวเหยียนอย่างเลิงเยาเยา

ทันใดนั้นทุกคนต่างก็พากันหันมามอง หานมู่จื่อ สีหน้าเปลี่ยนทันที เธอหันหน้าไปหาเย่โม่เซินแล้วพูดเบาๆ ว่า “ปล่อยฉันลงนะ คุณทำอะไรเนี่ย”

เย่โม่เซินขมวดคิ้วแล้ว

บทที่ 457

ตอนที่ 457 เธอยังรักเขาใช่ไหม

หลังจากที่เข้ามานั่งในรถ หานมู่จื่อ ยืดเท้าของตัวเองได้เสียที รถเคลื่อนตัวผ่านเย่โม่เซิน หานมู่จื่อ สัมผัสได้ว่าสายตาของเขากำลังมองมาที่ตัวเอง จนกระทั่งรถเคลื่อนตัวออกจากลานจอดรถ สายตาอันร้อนแรงนั่นถึงจะจางหายไป

เธอพรูลมหายใจออกมา จู่ๆ เลิงเยาเยาก็ยื่นหน้าเข้

บทที่ 458

ตอนที่ 458 อย่าปล่อยให้เขาหลุดมือ

“เธอนึกว่าฉันไม่รู้หรือไง ถึงเธอจะซ่อนมันอย่างดี แต่ความรู้สึกของคนก็เหมือนท้องของคนตั้งครรภ์ ฉันรู้จักกับเธอมานาน เธอปิดบังฉันไม่ได้หรอก”

“.…..” หานมู่จื่อ มองเธออยู่อย่างนั้น

“เธอคิดมากไปแล้ว การคาดเดาไม่สามารถตัดสินทุกอย่างได้”

“คาดเดาเหรอ” เสี่ยวเหยีย