บทที่ 41

ตอนที่ 41 ตื่นตระหนก

ฝีเท้าของเสิ่นเฉียวก้าวอย่างรวดเร็วออกมาจากห้อง แม้แต่รองเท้าก็ไม่ทันได้ใส่ จนหาตัวสาวใช้คนเมื่อกี้เจอ“สวัสดีค่ะ”

ประจันหน้ากับสาวใช้ ท่าทางของเสิ่นเฉียวค่อนข้างประหม่ามาตลอด เพราะเธอรู้ว่าสาวใช้ของตระกูลเย่ทุกคนไม่มีใครชอบเธอ และก็ไม่รู้ว่าจะสามารถขอกระดุมคืนมาได้มั้ย

บทที่ 42

ตอนที่ 42 คนแทรกกลางไม่ใช่คน

“ฉันแค่มีเรื่องที่ต้องไปจัดการนิดหน่อยเลยต้องออกไปก็เท่านั้น”ถึงจังหวะสำคัญเสิ่นเฉียวถึงบอกตัวเองว่าห้ามพูดออกไป！นั่นเป็นคำสั่งของนายท่านเย่ ถ้าเธอพูดออกไปก็เท่ากับว่าขายนายท่านเย่นี่จะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองหลานปู่แย่ลงไปกว่าเดิม

คิดถึงจุดนี้ เสิ่นเฉ

บทที่ 43

ตอนที่ 43 เป็นไปได้มั้ยว่าพวกคุณมีชู้

“เธอน่าจะไปทางตระกูลลู่ค่ะ”

สายตาที่มืดมนของเย่โม่เซินดูเสียใจอย่างบอกไม่ถูก ผ่านไปสักพักปากอันเรียวยาวบางของเขาโค้งตามองศาแบบเยาะเย้ย

“รนหาที่ตายจริง ๆ”

“คุณชายเย่ลู่สุนฉางคนนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีเลย พวกเราต้อง……”

“ไม่จำเป็น”เย่โม่เซินพูดตัดบท ก่อนตอบด้ว