ตอนที่ 36 สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นทิ้งเอาไว้

เอาเถอะ ถือว่าเธอเข้าข้างตัวเอง

เสิ่นเฉียวเอ่ยปาก: “ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวค่ะ”

เย่โม่เซินไม่พูดอะไร เสิ่นเฉียวยืนอยู่พักหนึ่งจากนั้นจึงหมุนตัวและเดินออกไปจากห้องทำงาน

เมื่อออกมาจากห้อง เสิ่นเฉียวจึงนึกขำตัวเอง

ทำไมเธอถึงโง่ได้เพียงนี้ที่คิดว่าเ

ตอนที่ 37 ในที่สุดก็มีเบาะแส

หานเส่โยวเสียงดังจนทะลุโทรศัพท์มือถือออกมา ซึ่งถือว่าดังมากในห้องที่เงียบสงบแบบนี้

ด้วยความเกรงใจ ดังนั้นเสิ่นเฉียวรีบเอามือปิดลำโพงโทรศัพท์โดยไม่รู้ตัว จากนั้นจึงหันไปมองทางห้องน้ำแวบหนึ่ง พบว่าไม่มีใคร มีเพียงเสียงซ่าของน้ำเท่านั้น

เธอคุยโทรศัพท์อยู่ตรงนี้ พวกเขาคงไ

ตอนที่ 38 ฉันไม่ต้องการเงินของคุณ

เสียงที่แหลมขึ้นอย่างฉับพลันทำให้เสิ่นเฉียวตกใจ เธอจับผ้างขนหนูที่ตัวเธอ จากนั้นจึงเดินไปหาเย่โม่เซิน

เธอเดินและหยุดอยู่ค่อนข้างไกลจากจุดที่เย่โม่เซินอยู่

เธอกัดริมฝีปากล่าง

“มีอะไรรึไง?”

“พยุงผมไปที่เตียง” เย่โม่เซินพูดอย่างเย็นชา สายตาไม่ไหวติง

เสิ่นเฉียวทอด