ตอนที่ 333 ไม่มีที่ไป

“หนูยอมไม่ต้องให้แม่มาเลี้ยงดูหนูดีกว่า!”

เอ่ยประโยคนี้ออกไปแล้วนั้น เสิ่นเฉียวเอามือที่วางอยู่บนไหล่ของเธอนั้นดึงออกไป แล้วร่างของเธอก็ถอยหลังออกไป เพื่อรักษาระยะห่างจากคุณแม่เสิ่น

“ตลกจริงๆนะคะ ก่อนที่จะเหยียบเข้ามาในบ้านหลังนี้ หนูยังมีคงมีความหวัง หวังว่าแม่จะพูดอะไรที่รั้ง

ตอนที่ 334 ความอบอุ่น

ภายในห้องพักที่โรงแรม

หลังจากที่เสี่ยวเฉินอาบน้ำแล้วนั้นเธอนุ่งผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียว

เธอไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาด้วย ตอนที่อาบน้ำเสร็จแล้วถึงได้มารู้ตัวทีหลัง

เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นวันนี้ทำให้เธอรับมือไม่ทัน ดังนั้นจนถึงตอนนี้เรื่องราวหลายๆเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเธอถึงเพิ่งจะดึงสต

ตอนที่ 335 ฝันร้าย

ถ้าหากเธอปฏิเสธไปอย่างตรงไปตรงมา เขาในฐานะที่เป็นพี่ชายก็คงจะเสียใจ

ดังนั้นสุดท้ายแล้วเสิ่นเฉียวจึงไม่ได้เอ่ยพูดอะไรออกมา จึงถือว่าเป็นการยอมรับไปโดยปริยาย

หานชิงไม่ได้ใช้เวลาอยู่นาน หลังจากที่เห็นว่าเธอกินข้าวต้มเสร็จแล้วนั้น เขาก็กลับออกไป โดยก่อนที่จะไปจึงเอ่ยขึ้นมา : “ฉันส่งคน