บทที่ 330

ตอนที่ 330 เธอยอมรับจากปากของเธอเอง

“……..” เสิ่นเฉียวมองซูจิ่วอย่างงงๆ ตอนที่ซูจิ่วเอ่ยพูดประโยคนั้นออกมา ร่างกายของเธอนั้นราวกับว่าไม่สามารถทนรับกับคำพูดประโยคนี้ได้จึงเกิดปฏิกิริยาขึ้นมาและดูเหมือนจะต่อต้านอีกด้วย เป็นเวลานานที่เธอไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองกลับมา

หลังจากนั้น สีหน้าของเสิ่นเฉ

บทที่ 331

ตอนที่ 331 ไม่ต้องบังคับเธอ

หลังจากที่ซูจิ่วออกไปแล้วนั้น ภายในห้องก็เหลือเสิ่นเฉียวเพียงคนเดียวเท่านั้น

ซูจิ่วปิดประตูลงให้เธอ ราวกับว่าไม่กังวลว่าเธอจะทำลายข้าวของภายในห้องนั้น ทั้งๆที่เป็นครั้งแรกที่เธอมา แต่ซูจิ่วกลับให้ความวางใจต่อตัวเองขนาดนี้

สิ่งของที่อยู่ภายในห้องนี้ล้วนแต่เป็นขอ

บทที่ 332

ตอนที่ 332 เป็นเพราะแกเป็นพี่ นี่คือสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่แล้ว

เสิ่นเฉียวลดสายตาลง แล้วก้มมองเท้าตัวเองอย่างเหม่อลอย

“เสิ่นเฉียว พวกเราตระกูลเสิ่นไม่ได้รู้สึกพอใจแกมาตลอด ถึงแม้ว่าแกจะไม่ใช่ลูกแท้ๆของฉัน แต่สิ่งที่ฉันให้แกมาตั้งแต่เด็กมันก็ไม่น้อยเลยใช่ไหม? ตอนนี้คนของตระกูลหานมาหาฉันถึงที่