ตอนที่ 321 ฉันจะหายไปตลอดกาล

อย่าผลักฉันออกไป ขอร้องคุณล่ะ

เสิ่นเฉียวหลับตา เธอท่องคำนี้อยู่ภายในใจตลอดเวลา

เธอก็หวังว่าในเวลานี้เย่โม่เซินจะสามารถมีใจที่ตรงกับเธอ

แต่ไม่มี….

อยู่ๆเย่โม่เซินจับข้อมือที่ผอมแห้งของเธอ เขาต้องการจะดึงมือของเธอออก เสิ่นเฉียวรับรู้ได้ว่าเขากำลังจะทำอะไร เธอเอามือกอดที่คอ

ตอนที่ 322 ความสิ้นหวัง

หลังจากที่เสี่ยวเหยียนด่าพวกเธอแล้วเธอก็วิ่งออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว

จากที่ฟังพวกเธอพูดแล้ว เฉียวเฉียวน่าจะคุยกับเย่โม่เซินไม่สำเร็จ ดังนั้นถึงเป็นเช่นนี้สินะ?

งั้นตอนนี้เธอน่าจะกำลังเสียใจมาก ดังนั้นจึงลืมว่าตัวเองยังรอเธออยู่ที่แผนกการเงิน?

ต้องรีบหาเสิ่นเฉียวให้เจอ ไม่อย่า

ตอนที่ 323 เยี่ยมชม

ตอนที่เดินมาถึงหน้าประตู คุณแม่เสิ่นมองเห็นด้านนอกมีผู้ชายกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ อีกทั้งยังเป็นใบหน้าของคนที่ไม่รู้จัก สีหน้าของเธอจึงเปลี่ยนไปทันที เธอพูด “โย่วโย่วรีบปิดประตู!”

เสิ่นโย่วยังไม่ทันได้ดึงสติกลับมา คุณแม่เสิ่นรีบเอื้อมมือเพื่อจะไปปิดประตู

แต่การกระทำของพวกเธอช้าเกินไป ม