ตอนที่ 319 เกมส์นี้ฉันเป็นคนตัดสินใจเอง

เมื่อคิดเช่นนี้ เย่โม่เซินจึงโยนปากกาที่อยู่ในมือออกไปอีกข้าง จากนั้นหมุนล้อรถเข็นไปที่ห้องพักผ่อนด้วยสีหน้าที่เย็นชา

จริงๆแล้วหลายวันมานี้เขานอนหลับไม่ค่อยดี เพราะเรื่องของผู้หญิงคนนั้น คุณภาพของการนอนหลับของเขาจึงลดต่ำลง ทุกคืนที่หลับตาจะเห็นภาพใบหน้าของผู้ห

ตอนที่ 320 ขอร้องคุณล่ะ อย่าผลักฉันออกไป

เสิ่นเฉียวกระพริบตา ขนตายาวๆก็กะพริบไปมาเช่นกัน เธอนึกไปสักพัก

“วันนั้นคุณรู้ว่าฉันไปเจอกับเย่หลิ่นหานแล้วทำไมคุณไม่บอกมาตั้งแต่แรก ฉันไม่ได้อยากจะปิดบังคุณนะ!”

เธอกัดริมฝีปากล่าง เธอรู้สึกสำนึกผิดอยู่ในใจเป็นอย่างมาก

เธอก็ยังคิดว่าทำไมเขาถึงต้องโมโหขนาดนั้น

ตอนที่ 321 ฉันจะหายไปตลอดกาล

อย่าผลักฉันออกไป ขอร้องคุณล่ะ

เสิ่นเฉียวหลับตา เธอท่องคำนี้อยู่ภายในใจตลอดเวลา

เธอก็หวังว่าในเวลานี้เย่โม่เซินจะสามารถมีใจที่ตรงกับเธอ

แต่ไม่มี….

อยู่ๆเย่โม่เซินจับข้อมือที่ผอมแห้งของเธอ เขาต้องการจะดึงมือของเธอออก เสิ่นเฉียวรับรู้ได้ว่าเขากำลังจะทำอะไร เธอเอามือกอดที่คอ