ตอนที่ 306 ทำเรื่องอะไรก็ควรไปให้ตลอดรอดฝั่ง

พนักงานต้อนรับแขกคนหนึ่งที่ประตูเดินไปหาเซียวซู่แล้ว แต่เสิ่นเฉียวยังไม่สามารถเข้าไปได้ จึงทำได้แค่รออยู่ข้างนอก

แต่เนื่องจากชุดราตรีที่เธอใส่ อีกทั้งยังไม่ได้เข้าไปในงานเลี้ยง ลมด้านนอกพัดมาก็ยิ่งทำให้รู้สึกหนาวมากแม้ว่าตอนนี้เธอจะร้อนใจและรู้สึกว่ามีเรื

ตอนที่ 307 เย่โม่เซินเป็นสามีของฉัน

“คุณชายใหญ่พูดตลกแล้ว คุณเอ่ยปากแล้ว มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ให้เธอเข้าไป คุณผู้หญิงท่านนี้ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ พวกเราไม่รู้จักคุณและไม่รู้ฐานะของคุณ ถ้ารู้เร็วกว่านี้อีกสักนิดจะต้องให้คุณเข้าไปแน่นอนเชิญทางนี้”

เสิ่นเฉียวยืนอยู่กับที่ แล้วมองเงาด้านหลังของเย่หลิ่นหาน

ตอนที่ 308 คุณชายเย่กลับไปแล้ว

แต่พอมองซ้ายมองขวา กลับไม่เห็นร่างของเย่โม่เซินอยู่บนเวที เสิ่นเฉียวรู้สึกสับสนอยู่ภายในใจ

เซียวซู่อยู่ที่นี่ แต่เย่โม่เซินกลับไม่อยู่ นี่หมายความว่าอย่างไร?

หรือจะบอกว่า เซียวซู่พาเธอไปหาเย่โม่เซิน?

“เซียวซู่ นายจะพาฉันไปไหน เย่โม่เซินล่ะ?”

เซียวซู่ไม่พูด ได้แต่ดึงเธอ