ตอนที่ 299 พวกเราจะไม่แตกหักกลายเป็นศัตรูกัน

เสี่ยวเหยียนรู้สึกตื่นเต้นดีใจ แต่เสิ่นเฉียวยังคงทุกข์ใจ

เธอไม่อยากไปกับเย่หลิ่นหาน เย่โม่เซินเคยเข้าใจเธอกับเย่หลิ่นหานอย่างมาก ถ้าเธอไปงานเลี้ยงด้วยกันกับเย่หลิ่นหานถ้าไม่ถูกเห็นเข้าก็คงดี แต่ถ้าถูกคนเห็นเข้า ต่อให้พูดสองสามประโยคในเวลานั้นก็คงเหมือนเพิ

ตอนที่ 300 ไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะมา

บางที อาจจะห่วงใยความรู้สึกของเธอ เพราะหลังจากที่เกิดเรื่องอย่างนั้นขึ้นกับหานเส่โยว

เสิ่นเฉียวไฝเม้มริมฝีปากสีแดงแล้วไม่พูดอะไรอีก

ยิ่งไปกว่านั้นยังฉันอ่านเอกสารฉบับนั้น

เย่หลิ่นหานมองเธอผ่านกระจกหลัง แล้วถามอย่างเงียบ ๆ ขณะขับรถว่า “เธอกับเสี่ยวเหยียนมีความสัมพัน

ตอนที่ 301 เกิดเรื่อง

เย่โม่เซิน: “ตาข้างไหนของนายที่เห็นว่าฉันรอให้เธอมา?”

เซียวซู่: “ก็คุณนายมองประตูทางเข้าตลอด ไม่ใช่รอคุณนายน้อยหรือครับ?”

เขาอยากบอกว่าตนเองเห็นเต็มสองตา แต่คิดไปคิดมาพูดแบบนั้นคงไม่ค่อยสุภาพ เลยเปลี่ยนคำพูด

“ฉันมองประตูใหญ่ เพราะรอเธอเหรอ? เซียวซู่ นายเปลี่ยนมาอ่านใจคนตั้งแต่เ