บทที่ 290

ตอนที่ 290 คนแปลกหน้า

ทั้งหมดนี้ เสิ่นเฉียวไม่เคยคิดมาก่อน

“ปล่อยมือเถอะ” น้ำเสียงของเสิ่นเฉียวเย็นชาและปฏิเสธอย่างแน่วแน่

หานเส่โยวส่ายหัวแล้วกอดขาทั้งสองของเธอแน่น “เฉียวเฉียว เธอก็แค่สงสารฉันหน่อยได้ไหม ฉันคงจะตายจริงๆ”

เสิ่นเฉียวกัดริมฝีปากล่างไม่สามารถควบคุมน้ำตาได้ในที่สุด เหมือนสร้

บทที่ 290

ตอนที่ 290 ชีวิตน้อย ๆ

เรื่องนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันมาก หลังจากเสิ่นเฉียวจากไป ซูจิ่วก็ช่วยพยุงหานเส่โยวกลับไปที่เตียงและอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ทำไมคุณถึงทะเลาะกัน”

หานเส่โยวสะอื้นหันหลังไม่ตอบเธอ

ซูจิ่วดูออกว่านี่ไม่ใช่การทะเลาะกันธรรมดา ก่อนเสิ่นเฉียวจะจากไปมองไปที่หานเส่โยว สายตานั้นดูเ

บทที่ 291

ตอนที่ 291 ไม่น่าเชื่อ

ดังนั้นทารกจึงหิวแล้ว

ความรู้สึกนี้ส่งผ่านไปยังเธอโดยเป็นธรรมชาติ หลังจากเสิ่นเฉียวตื่นขึ้นมาเธอก็มองไปที่บรรยากาศที่ไม่คุ้นเคยตรงหน้าครู่หนึ่งกว่าจะรู้ตัวสิ่งที่เธอทำไปในวันนี้ เธอขยี้ตาแล้วลุกขึ้นจากนั้นก็มองไปยังพื้นที่ว่าง

“เสี่ยวเหยียน”

ไม่มีใครตอบกลับ หรือว่าเ