บทที่ 242

ตอนที่ 242 จากเขาไปเถอะ

เสิ่นเฉียวดึงสติกลับมา แล้วจับตู้โชว์สินค้าที่อยู่ข้างๆอย่างอ่อนเพลีย พยายามให้ตนเองสงบนิ่งลงมา

“ฉันไม่เป็นไร”

“แต่ว่าสีหน้าของคุณดูแล้วไม่ค่อยดีเลยนะคะ ต้องการให้ดิฉันช่วยโทรศัพท์ไหมคะ?”

เสิ่นเฉียวไม่ตอบคำถาม หายใจลึกๆและทำใจให้ปกติเหมือนเดิม ผ่านไปสักพักหนึ่ง เธอ

บทที่ 243

ตอนที่ 243 ผมจะไม่บังคับคุณ

เขา… …เขารู้ว่าตนเองท้องแล้ว?

แล้วเขาจะสงสัยว่าเด็กมีความเกี่ยวพันกับเขาหรือไม่? หรือเรื่องนี้จะทำให้เขานึกถึงคืนวันที่ฝนตกหรือไม่?

เห็นเธอสีหน้าซีดเซียวกะทันหัน เย่หลิ่นหานขมวดคิ้วขึ้น น้ำเสียงต่ำลง: “คุณเองไม่รู้เรื่องนี้เหรอ?”

เสิ่นเฉียวส่ายหัว แล้วถอยหลังออ

บทที่ 244

ตอนที่ 244 รู้ว่าตนเองอยู่ในฐานะอะไรไหม

หลังจากที่ช่วยเธอรัดเข็มขัดนิรภัยแล้ว เย่หลิ่นหานถึงจะปิดประตูรถและอ้อมไปขึ้นรถอีกข้าง จากนั้นก็นึกถึงอะไร เขาถอดเสื้อสูทบนตัวลงมาและเอาไปคุมตัวเสิ่นเฉียว: “ห่มไว้ดีๆ อย่าเป็นหวัดซะล่ะ”

เสิ่นเฉียวมองบนเสื้อคลุมที่เป็นเสื้อสูทตัวนี้ แล้วก็มองไปที่เขา