ตอนที่ 240 ตั้งใจ

พูดจบ อีกฝ่ายวางสายโทรศัพท์โดยตรง

เสิ่นเฉียวได้ยินแค่คำพูดที่รีบเร่ง หลังจากนั้นคำสุดท้ายไม่ทันพูดอีก

ตะลึงไปสักพักหนึ่ง เสิ่นเฉียวถึงจะวางโทรศัพท์ลง จากนั้นถอนหายใจแรงๆหนึ่งครั้ง

ไม่ปกติ

ต้องมีอะไรที่ไม่ปกติแน่ๆ

ตอนกลางวันที่เซียวซู่ส่งตนเองกลับมา เขาก็สีหน้าท่าทางอยากพูดแต่ไม่พูด

ตอนที่ 241 ความจริงที่เก็บซ่อน

มีชั่วขณะหนึ่ง เสิ่นเฉียวยังคิดว่าตนเองมองผิดไป

เพราะเธอกลับเห็นต่างหูคู่นั้นที่เย่โม่เซินเป็นคนซื้ออยู่บนหูของหานเส่โยว

“คุณผู้หญิงท่านนี้ คุณต้องการอะไรหรือคะ?” เสียงของพนักงานดังขึ้นมา ในที่สุดก็เรียกให้เสิ่นเฉียวมีสติกลับคืนมา เสิ่นเฉียวจึงมีสติกลับมาได้ แล้วหันไปพ

ตอนที่ 242 จากเขาไปเถอะ

เสิ่นเฉียวดึงสติกลับมา แล้วจับตู้โชว์สินค้าที่อยู่ข้างๆอย่างอ่อนเพลีย พยายามให้ตนเองสงบนิ่งลงมา

“ฉันไม่เป็นไร”

“แต่ว่าสีหน้าของคุณดูแล้วไม่ค่อยดีเลยนะคะ ต้องการให้ดิฉันช่วยโทรศัพท์ไหมคะ?”

เสิ่นเฉียวไม่ตอบคำถาม หายใจลึกๆและทำใจให้ปกติเหมือนเดิม ผ่านไปสักพักหนึ่ง เธอจึงเงยหน้าข