บทที่ 186

ตอนที่ 186 เอาเขาหรือว่าเอาฉัน

ให้ตายเถอะ!

เย่โม่เซินจ้องรอยแดงใต้ตาของเธอด้วยความไม่พอใจ

ผู้หญิงคนนี้ทำมาจากน้ำหรอ? เช็ดน้ำตาให้เธอแป๊บเดียวก็กลายเป็นแบบนี้แล้ว

“ห้ามร้องไห้แล้ว” น้ำเสียงของเขาแหบมาก แววตาก็มืดมาก

เสิ่นเฉียวเงยหน้าขึ้นมาจากอ้อมกอดของเขา จ้องเขาด้วยสายตาที่เบลอ

แววตานั้นก

บทที่ 187

ตอนที่ 187 สงสารเธอ

รถในตอนกลางคืนไม่ได้เยอะมากนัก มีลมอ่อนพัดผ่านเข่ามาจากหน้าต่าง เสิ่นเฉียวนั่งอยู่บนตักของเย่โม่เซิน ขณะนี้ยังนอนอยู่บนตักของเขาอยู่ ความเร่าร้อนบนตัวยังคงไม่หยุดที่จะค่อยๆ ส่งผ่านไปยังบนตัวของเย่โม่เซิน

“แล้วนายตกลงไหม?” เสิ่นเฉียวถามด้วยเสียงที่เบาไปประโยคหนึ่ง

เย่โม

บทที่ 188

ตอนที่ 188 ช่วยคนเหมือนช่วยไฟ

กลางดึกแบบนี้ ส้งอานตามเซียวซู่เดินอยู่ทางระเบียงเดิน พูดบ่นไปด้วยว่า “กลางดึกแบบนี้ นายก็ไม่รู้จักให้ฉันได้พักผ่อนเลย มีเรื่องอะไรก็มาหาแต่ฉัน”

เซียวซู่ทำหน้าลำบากใจ “คุณน้าส้ง ฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะมารบกวนคุณน้า แต่ว่าเป็นคำสั่งของประธานเย่ ฉันไม่มีทางแล้วจ