ตอนที่ 17 คุณว่าใครป่าเถื่อน

เซียวซู่ติดตามเย่โม่เซินมาเป็นเวลานานแล้ว การกระทำของเย่โม่เซินเมื่อครู่นั่นมันทำให้เห็นได้ชัดเลยว่า…

เขาไม่กล้าคาดเดาอะไรทั้งนั้น แต่ว่ามีบางเรื่องที่ควรหรือไม่ควรทำนั้น เขารู้สึกว่าตัวเองพอจะคาดการณ์เอาได้

เย่โม่เซินจ้องเสิ่นเฉียวอยู่เป็นเวลานาน จนในที่สุดก็เกิดการตอบส

ตอนที่ 18 ใจคนน่ากลัวที่สุด

เย่โม่เซินเจ็บขึ้นมา เขาหดลิ้นตัวเองกลับไป

“ดูเหมือนว่าคุณนายเย่จะไม่ใช่แค่เห่าเป็นเท่านั้น ยังชอบกัดคนอีกด้วย”

เย่โม่เซินยิ้มเยาะขณะที่ยื่นมือออกปาดรอยยิ้มบนริมฝีปากนั้น ที่จริงแล้วเขาเกิดมาหน้าตาหล่อเหลา เวลาปกติก็มักจะทำหน้าเฉยๆ พอยิ้มขึ้นมาแล้วมันช่างน่ามองเป็นอย่างมา

ตอนที่ 19 เย่โม่เซินไม่ได้เป็นคนไร้ความรู้สึกขนาดนั้น

เธอโค้งไปตามมุม ฝีเท้าเสิ่นเฉียวกลับอยู่ๆก็หยุดลงกะทันหัน เพราะว่าอยู่ๆก็มีคนสองคนปรากฏขึ้นตรงหน้า

เซียวซู่เข็งเย่โม่เซินไปถึงตรงนั้น นัยน์ตาเย่โม่เซินจับจ้องเธออย่างเย็นชา

ถ้าหากว่าด้วยทัศนคติก่อนหน้านี้ เสิ่นเฉียวคงจะหมุนตัวเดินหนีไป แต่ว่าพอหล