ตอนที่ 133 คุณจำเป็นต้องเป็นแบบนี้ด้วยเหรอ

บรรยากาศในลิฟต์แปลกมาก

คนที่ทรมานที่สุดคนนั้นก็คือเซียวซู่ ต้องทนรับอารมณ์ต่างๆทั้งสองคน โดยเฉพาะจากเย่โม่เซิน

โชคดีที่ใช้เวลาไม่นานลิฟต์ก็ถึงที่ เซียวซู่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร เย่โม่เซินก็ไถรถเข็นออกไปด้วยตัวเอง

ไม่แม้แต่จะหันกลับมา

เสิ่นเฉียวที่ยืนอยู่ในมุม

ตอนที่ 134 เขากำลังเอาคืนเธอ

“ยังไง?” สายตาของเย่โม่เซินลึกเหมือนกับน้ำหมึกสีดำ ความเย็นชาในดวงตาของเขามันเข้มลึกจนแยกออกไม่ได้ ตอนที่พูดกับเธอ บรรยากาศเย็นๆรอบตัวเขาก็พวยพุ่งออกมา

เสิ่นเฉียวก็แค่ยืนอยู่ตรงนั้น มือข้างนึงถือผ้าห่มเอาไว้แล้วจ้องตาเขา

นัยน์ตาที่นิ่งสงบเหมือนกับผืนน้ำนิ่งคู่นั้น ค่อยๆเ

ตอนที่ 135 ทนไม่ไหวอีกแล้ว

เสิ่นเฉียวเดินตามเย่โม่เซินเข้าไปในห้องประชุมด้วยความน้อยใจ

เย่หลิ่นหานก็อยู่ในนั้นด้วย ตอนที่สายตาของเขามองเห็นเสิ่นเฉียว เขายังมอบรอยยิ้มอบอุ่นใจดีให้กับเธอ ต่อให้เสิ่นเฉียวอารมณ์ไม่ดี แต่ว่ารอยยิ้มของอีกฝ่ายมันอบอุ่นราวกับเป็นลมในฤดูใบไม้ผลิอย่างนี้ ก็ยากที่จะทนทาน ความ