บทที่ 12

ตอนที่ 12 เขาทำอะไรน่ะ

ขณะที่เย่โม่เซินเงยหน้าขึ้นอย่างหงุดหงิดคิดอยากจะดุว่าเธอสักหลายคำ เขากลับพบว่าเธอกังวลจนเหงื่อออกเต็มหน้าผาก แม้แต่ตาก็แดงก่ำแล้ว

ดังนั้นเมื่อคำพูดมาถึงริมฝีปากก็ได้แต่หยุดอยู่แค่นั้น เย่โม่เซินได้แต่ขมวดคิ้ว

เขาเป็นอะไรไปเนี่ย

สำหรับวิธีการไร้ยางอายเช่นนี้ ผู้หญิงท

บทที่ 13

ตอนที่ 13 เขากำลังตามหาใคร

“ไม่เป็นไรค่ะนายท่าน หนูแค่เป็นหวัดธรรมดาเท่านั้น หนูออกไปร้านขายยาซื้อยามาทานก็พอค่ะ” เสิ่นเฉียวรีบเปล่งเสียงออกมาเพื่อทัดทาน

ดวงตาอันชาญฉลาดของนายท่านเย่จ้องไปที่เธอ เสิ่นเฉียวถูกจ้องจนทำเอาใจเต้น เธอเผลอกัดริมฝีปากล่างตัวเองโดยไม่รู้ตัว

“เสียงอู้อี้ขนาดนี้ ทาน

บทที่ 14

ตอนที่ 14 เขาบริสุทธิ์แล้วคุณบริสุทธิ์รึเปล่าล่ะ

คำพูดของเซียวซู่นั้นตรงไปตรงมา นั่นทำให้เสิ่นเฉียวขมขื่นและหลับตาลง

“ฉันรู้…”

เมื่อเห็นอารมณ์เธอเศร้าหมองลง เซียวซู่ถึงได้รู้ตัวว่าคำพูดของตัวเองนั้นออกจะแรงไปสักหน่อย “ผมรู้ว่าที่ผมพูดมันไม่ค่อยน่าฟังนัก แต่ว่าคุณหนูเสิ่นคุณเองก็รู้ใช่มั้ย