ตอนที่ 103 อย่ามาแตะต้องฉัน

เสิ่นเฉียวยืนอยู่หน้ากระจก ดวงตาเธอเบิกกว้างจ้องมองตัวเองในกระจกด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่บริเวณคอขาวๆของเธอมีรอยม่วงช้ำอยู่หลายจุด

รอยช้ำเช่นนี้เสิ่นเฉียวเคยเห็นมันมาก่อน

แต่ทว่า เคยเห็นเพียงแค่หนึ่งหนเท่านั้น

คือค่ำคืนที่ฝนตกหนักซึ่งเธอกับหลินเจี

ตอนที่ 104 ต้องการให้ฉันช่วยคุณย้อนความจำหน่อยมั้ย

มือของเย่โม่เซินหยุดชะงักอยู่กลางอากาศ เขาขมวดคิ้วแล้วจ้องมองไปที่เธอ

ผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าอะไรอีก?

เสิ่นเฉียวไม่ได้พูดอะไรกับเย่โม่เซิน เธอรีบมุดเข้าไปในผ้าห่ม จากนั้นดึงเอาผ้าห่มขึ้นมาปิดที่รอยช้ำม่วงตรงบริเวณคอของเธอ

เมื่อเย่โม่เซินเห็นว่าเธอกำลังพ

ตอนที่ 105 ผู้หญิงของเย่โม่เซิน

“ด้านนั้นมีปัญหา?” แววตาของเย่โม่เซินค่อยๆเปลี่ยนกลายเป็นแววตาที่ดุดันและลุ่มลึก “ใครเป็นคนบอกคุณ?”

แววตาของเขาดูดุร้ายมากทำให้เสิ่นเฉียวกลืนน้ำลายตัวเองโดยไม่รู้ตัว “คนข้างนอกบอกมา”

“หึ คนข้างนอกพูดอะไรคุณก็เชื่อหมดงั้นหรอ? ด้านนั้นของฉันมีปัญหารึเปล่า คุณไม่รู้รึไง?