บทที่ 315

ต้องจ่ายคืนเสมอเมื่อออกมาใช้ชีวิตข้างนอก คุณชายสามเย่ (7)

เย่ซือเฉินออกจากห้องและเลี้ยวซ้าย เขาเพียงแค่ก้าว เพียงก้าวเดียวและหยุดอีกครั้ง มุมปากของเขาเม้มเล็ก น้อย จากนั้นเขาก็ไปที่ห้องทางขวา

ห้องพักที่เลขาหลี่จองไว้อยู่ติดกัน แต่ห้องที่อยู่ติดกันทั้ง สามห้องบนชั้นนี้เป็นห้องชุดประ

บทที่ 316

บทที่316

บทที่ 316

คุณชายสามเย่ทำทุกวิธีการจริงๆ

“ดังนั้นท่านประธานให้ผู้ช่วยเวินกลับห้องไปพักผ่อน เถอะครับ” อย่างไรก็ตามแต่เลขาหลีก็ยังคงพูดค่าพูด ของตกเองจนจบ

ไม่ใช่ว่าเลขาหลี่เป็นคนกล้าหาญ ไม่เกรงกลัวสิ่งใดๆ แต่ ในขณะนี้เลขาหลีตกใจจนสมองหยุดทํางานและหยุดคิด ไปชั่วขณะ และนั่นคือสิ่งที่เขาพูดโดยไม่ร