บทที่ 311

ต้องจ่ายคืนเสมอเมื่อออกมาใช้ชีวิตข้างนอก คุณชายสามเย่ (3)

เธอบอกว่าเขาตาบอด ถึงขนาดบอกว่าเขาแยกแยะไม่ ออก เขาจะไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเธอ แต่เธอดันบอกว่า เขาไร้ประโยชน์?

เขามีประโยชน์หรือไม่ เธอไม่รู้หรอกเหรอ? เธอพูดคำนี้ ออกมาไม่ขัดต่อความรู้สึกบ้างหรือไง?

จูบของเย่ซือเฉินนั้นดุเด

บทที่ 312

บทที่312

บทที่ 312

ต้องจ่ายคืนเสมอเมื่อออกมาใช้ชีวิตข้างนอก คุณชายสามเย่ (4)

เมื่อตอนที่เธออยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เธอได้ย้ายไป เรียนที่โรงเรียนของหลิวหยิงตอนนั้นไม่มีใครอยากร่วม โต๊ะกับเธอ แต่แล้ว หลิวหยิงก็ขอนั่งกับเธอ

จากนั้นตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จนถึงมัธยมศึกษา ตอนต้นปีที่ 2 พวกเธอก็เป็น