บทที่ 164

บทที่164

ในยามดึก กับการสอบสวนของคุณชายสาม เย่ (1)

ประโยคนี้ของเธอเป็นการให้การที่มีประโยชน์เป็นอย่าง มาก เพียงแต่คำให้การนี้เย่ซือเฉินคิดได้มาก่อนหน้านี้ แล้ว

คุณชายห้าฉิงยังอยากเอ่ยพูดอะไร แต่เห็นสายตาให้ สัญญาณของเย่ซือเฉินแล้ว คุณชายห้าฉิงจึงชะงักครู่ หนึ่ง ต่อมาก็พูดกับเฉีย

บทที่ 165

บทที่165

ในยามดึก กับการสอบสวนของคุณชายสาม เย่ (2)

หากไม่ได้ตกหายที่โรงแรม งั้นหายตอนไหนกันนะ

เธอจำได้ว่าตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ปาร์ตี้นั้น เธอยังตรวจ อย่างละเอียด แล้วตอนนั้นก็ยังอยู่

ข้อมูลนั้นสำคัญขนาดไหน ในใจเป็นลั่วฉิงรู้ดี วันนี้หาย ไปแล้ว ผลที่จะตามมานั้นเธอไม่กล้าคิดเลย

บทที่ 166

บทที่166

ในยามดึก กับการสอบสวนของคุณชายสาม เย่ (3)

ไม่พูดไม่ได้เลย ว่าเธอแสดงสมจริงเป็นอย่างมาก จน ไม่มีพิรุธเลยสักนิดเดียว หากเย่ซือเฉินไม่รู้มาก่อนว่าเธอ คือผู้หญิงคนนั้นที่อยู่ในโรงแรม ตอนนี้เขาก็คงจะเชื่อแล้ว เหมือนกัน……….

เย่ซือเฉินไม่พูดอะไร แต่มือข้างหนึ่งนั้นได้ถือชุดชั้