บทที่ 277 ลูกทั้งสองคนมาหาถึงที่ … พ่อของหนูคือท่าน ประธานของพวกคุณ (5)

“อืม ใช่จ๊ะ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ”เลขาหรวนพยักหน้า สองสามครั้ง

“ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด” ถังจื่อซีหน้าบึ้ง บ่นพึมพำออกมา

ความหมายของถังจื่อซีคือ ถ้าหากเป็นเพราะอยู่กับแม่ เลยไม่ได้รับโทรศัพท์ ยังพอให้อภัยได้ แต่ถ้าหากเป็น เ

บทที่ 278 ลูกทั้งสองคนมาหาถึงที่ … พ่อของหนูคือท่านประธานของพวกคุณ (6)

ถ้าหากผู้ชายเมื่อห้าปีก่อนคนนั้นคือโม่เหยียนจริง ๆ ถ้า หากฐานะที่แท้จริงของเด็กสองคนนี้ถูกเปิดเผย ไม่มีใครรู้ ได้เลยว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง!

“แม่คะ อย่าโทษพี่นะ หนูให้พี่พาหนูมาที่นี่” ถังจื่อซีเอ่ย ปากรับผิดเพียงคนเดียว

บทที่ 279 เขาเป็นพ่อคนแล้ว

บนใบหน้าของหยางชิงชิงมีก้อนสิวเป็นตะปุ่มตะป่าขึ้น แทบจะเต็มหน้า ถึงจะพอกแป้งหนาขนาดไหนก็ยังไม่ สามารถปกปิดไว้ได้

อีกทั้งหยางชิงชิงอายุมากกว่าจี้หซีหนึ่งปี และก็ไม่สวย เท่าเห่อถงถง

ถังจื่อโม่พูดประโยคนั้นออกมาจี้ใจดำเธอทุกเรื่อง ตรง จุดนี้ สามารถอธิบายได้ว่า ถังจื่