บทที่ 247 ถังจื่อโม่คือลูกชายของฉัน (1)

ดังนั้น เธอจึงเอื้อมมือออกไปจับไหล่ของเขาโดย สัญชาตญาณ จับแน่นมาก แน่นมากจริงๆ

เย่ซือเฉินสังเกตถึงว่าเธอเริ่มหายใจไม่ออก จึงคลายเธอ ออก แต่ทว่า เวลานี้เธอกำลังจับไหล่ของเขาแน่น ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ขยับ จ้องมองเธออยู่อย่างนั้น

ขณะนี้ หน้าของเธอและเขาเว

บทที่ 248 ถังจื่อโม่คือลูกชายของฉัน (2)

เธอจําได้ว่าตอนนั้น เธอหมดสติอยู่ในอ้อมกอดของ เย่ซือเฉิน เธออยู่ด้วยกันกับเย่ซือเฉิน ดังนั้น เงินลั่วฉิงไม่ ต้องสงสัย คนที่เธออยู่ด้วยเมื่อคืนก็คือเย่ซือเฉิน

ถึงแม้ว่าพวกเขาแต่งงานกันเพราะสัญญา ไม่เกี่ยวข้อง กับความรัก เธอคิดว่าเย่ซือเฉินคงไม่ปล่อยเธอที่

บทที่ 249 ถังจื่อโม่คือลูกชายของฉัน (3)

ห้าปีก่อน ที่เขาปล่อยให้เธอหนีไป นั่นเป็นเพราะว่าเขา ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร ตอนนี้ เธอคิดว่าเธอจะหนีพ้นอีกเห รอ?

แต่ว่า เย่ซือเฉินเห็นเสื้อผ้าที่เขาเตรียมไว้ให้ไม่อยู่แล้ว อาหารเช้าที่เขาเตรียมไว้ให้ เธอก็ได้กินเรียบร้อยแล้ว ถ้า เธอคิดหนี คงเป็นไปไม่ได้ที่ย