ตอนที่ 24 จับตัวคนร้าย

ทันใดนั้น เงินลั่วฉิงอยู่ๆยื่นมือมาจับแขนของเขาเอาไว้

เย่ซือเฉินรีบหันไปมองที่ใบหน้าของเธอ พบว่าเธอยังคง หลับตาอยู่

“อย่า อย่าทิ้งฉันไป อย่าไปจากฉัน” เธอจับมือของเขาไว้ แล้ว พูดประโยคเดิมซ้ำๆ อารมณ์ของเธอนั้นก็แสดงออกมาเหมือน สีหน้าเมื่อครู่นี้

ตาของเย่ซือเฉินค่อยๆ

ตอนที่ 25 ขอลองลูบจับอีกครั้ง

ทันใดนั้น ประตูของห้องพักก็โดนผลักเปิดออก พยาบาลคน หนึ่งเดินเข้ามา

เธอเห็นฉากที่เย่ซือเฉินกำลังจะยื่นมือไปจับบริเวณเอวของ ฉิงฉิง นางพยาบาลนั้นตะลึง แววตาของเธอเปลี่ยนไป แต่ทว่า เมื่อมองเห็นใบหน้าที่เพอร์เฟคของเย่ซือเฉินแล้ว นางพยาบาล ก็เขินอาย

“คุณผู้ชายคะ ดิฉั

ตอนที่ 26 เจอแล้ว

เมื่อเธอนึกถึงภาพตัวเองที่ปลอมตัว เงินลั่วฉิงก็ถอนหายใจ เบาๆ ยังโชคดีที่วันนั้นเธอได้ปลอมตัวเอาไว้ เขาถึงไม่เคยเห็น ตัวตนที่แท้จริงของเธอ

ย้อนไปสมัยเด็ก แม่ของเธอก็จับเธอแต่งตัวให้ดูขี้เหร่ เพราะ เธอหน้าตางดงามตั้งแต่เด็ก แม่ของเธอเคยบอกว่า เด็กผู้ หญิงคนหนึ่ง หากว่าสวยเด่นเก