บทที่ 216 คุณชายสามเย่หึงหวงจนสามารถเข้าสู่มิติ ใหม่ได้ (2)

มุมที่เลขาหลิวยืนถ่าย เป็นรูปที่ไป์ยี่รุ่ยกำลังจับแขนของ เวินลั่วนิ่งอยู่ เป็นลั่วฉิงก้มหน้าเล็กน้อยอยู่ตรงหน้าไปยี่รุ่ย ซึ่งไม่เห็นว่าเธอกำลังมีอารมณ์แบบไหนอยู่ แต่หากมอง จากในรูปแล้วจะเห็นเหมือนเธอกำลังรู้สึกเขินอายอยู่

และเป็นเพราะ

บทที่ 217 เขาเป็นผู้ชายใน 5 ปีก่อน (1)

“ทรัพยากรอย่างนี้ไม่ใช้ก็เสียดายแย่สิค่ะ” เป็นลั่วฉิง เข้าใจความหมายของเลขาหลิว เธอทนไม่ไหวหัวเราะ ออกมา จู่ๆก็รู้สึกว่าเธออ้างเปซือเฉินอย่างนี้ก็ไม่เลวเลย

เลขาหลิวหยุดชะงัก ดวงตากะพริบ เขาฟังจากคำพูด ของคุณนายแล้ว ทำไมรู้สึกกำลังใช้ประโยชน์จากขยะ อยู่ยัง

บทที่ 218 เขาเป็นผู้ชายใน 5 ปีก่อน (2)

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ตอนแรกเขาเป็นคนคุมเกมส์อยู่แท้ๆ ทําไมเพิ่งจะเริ่มปะทะเขาก็เป็นรองเสียแล้ว?

ในเมื่อเย่อหยู่เฟิงพูดถึงเรื่องนี้ก็คิดจะบอกเธออยู่แล้ว แต่เขายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ใจ ทำไมทุกครั้งที่พบเธอก็รู้สึก จ่อยก่อน เขาเป็นลูกผู้ชายจะเป็นแบบนี้ไม่ได้