บทที่ 205 เอาคืนอย่างสาสม โดนตบหน้าฉาดใหญ่ (3)

“เงินลั่วฉิง ขี้ริ้วขี้เหร่อย่างเธอเนี่ยนะ ถึงตอนนี้เธอจะไม่ โง่แล้ว แต่เธอคิดว่าจะมีคนเต็มใจขอเธอแต่งงานจริง ๆ เหรอ ฉันจะบอกให้นะ ไม่มีใครอยากจะขอยัยอัปลักษณ์ อย่างเธอแต่งงานหรอก” เย่อหยู่นานเห็นว่าเป็นลั่วนิ่งไม่ สนใจเขา เขายิ่งโมโห เลยยิ่งพูดจาน่า

บทที่ 206 คุณชายสามเย่ใจดำอำมหิต (1)

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เย่อหยู่นานยังรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ยัง คงเชื่อใจคำพูดของหลี่หยุนอยู่

เย่หยู่นานไม่รู้ตัวว่าขณะนี้เขาเหมือนกับเป็นตัวตลกคน หนึ่ง

“คุณเย่ คุณหลงตัวเองมากไปแล้ว” เย่ซือเฉินกวาด สายตามองเขาหนึ่งแวบ ซึ่งเป็นแววตาที่ไม่ได้มีความรู้สึก อะไร แต่

บทที่ 207 คุณชายสามเย่เป็นคนใจดำอำมหิต (2)

เวินลั่วฉิงหยุดชะงัก ที่เธอบอกว่าจงใจนั้นหมายถึงเรื่อง ที่กำลังคุยกันอยู่นี้ แต่เย่ซือเฉินกับดึงเอาต้นเหตุของ เรื่องมาพูด เห็นได้ชัดว่าเขากำลังพูดเรื่องที่เกิดขึ้นในห้าง สรรพสินค้าอยู่

“ฉัน……..เป็นลัวฉิงแอบถอนหายใจ ไม่มีอะไรจะโต้ตอบ

เห็นสีหน้าของเข