บทที่ 200 เงินลั่วเฉินเปิดเผยความรู้สึกตัวเอง

รอให้เขาตรวจสอบให้ชัดเจนก่อน หาหลักฐานได้ก่อน แล้วค่อยคิดบัญชีกับเธอ เย่ซือเฉินไม่มีทางยอมรับว่า เวลานี้เป็นเพราะเขาใจอ่อน

ทรมานไปครึ่งวัน ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้ว

“ไปเถอะ ไปทานข้าวกันก่อน” ครั้งนี้ เสียงของเขาเห็น ได้ชัดว่าไม่ได้เยือกเย็นเหมือนเม

บทที่ 201 ฐานะที่แท้จริงของคุณชายสามเย่ (1)

การที่เธอตั้งอกตั้งใจอธิบายขนาดนี้ก็เพื่อเอาใจใส่เขา เป็นเพราะเธอเป็นห่วงเขาจนลืมเสแสร้งเหรอ

“ยาขมมาก” เย่ซือเฉินหยิบยาขึ้นมา คิ้วขมวดเป็นปม เบะปากราวกับว่ายานั้นขมขึ้นมาหลายเท่า

เวินลั่วฉิงเบ้ปาก อายุเท่าไหร่เข้าไปแล้ว ยังบ่นว่ายาขม อยู่อีก ดัดจร

บทที่ 202 ฐานะที่แท้จริงของคุณชายสามเย่ (2)

“แต่ด้วยอำนาจของเขา เมื่อเขาสืบหาขึ้นมา ฉันก็ไม่ สามารถจะปิดบังอะไรได้” ขณะที่เขาพูดประโยคนี้แวว ตาเป็นประกาย ฟังดูแล้วเหมือนประโยคธรรมดาทั่วไปแต่ กลับมีความลับอะไรซ่อนอยู่

เขาเชื่อในความฉลาดหลักแหลมของเธอ เขาไม่จําเป็น ต้องพูดอะไรให้ชัดเจน แค่เปรยออ