บทที่179

คุณชายสามเย่หึง แย่แล้ว(2)

คุณชายห้าฉิงได้ยินคำพูดของคนๆนั้นแล้วจึงอดที่ จะหัวเราะออกมาไม่ได้ : “ดูแล้ว งานเลี้ยงคืนนี้คงจะ ครึกครื้นมากจริงๆ ใช่แล้ว ผมนึกขึ้นได้ ว่าวันนี้ผมเองก็ได้ รับจดหมายเชิญเหมือนกัน ถ้าไม่อย่างนั้น ผมเองก็ลงไป ร่วมสนุกด้วยดีกว่า”

“อืม นายก็ลองไปสิ” เย่ซือเฉ

บทที่180

คุณชายสามเย่หึง ใครบางคนแย่แล้ว (1)

“นี่เธอรู้แล้วใช่ไหม?” คุณชายห้าฉิงเห็นปฏิกิริยาต่อมา ของเวินลั่วฉิงแล้ว จึงรู้สึกอึ้งไปอยู่บ้าง แต่ก็รู้สึกตื่นเต้น ขึ้นมา : “ในเมื่อเธอรู้แล้ว ต่อไปจะทำอย่างไรต่อ? จะเอา โค้กแก้วนั้นกรอกปากเฉินหรวนหรวนเลยหรือเปล่าครับ”

“ไม่หรอก” ครั้งนี้ ไม่คิ

บทที่ 181 คุณชายสามเย่หึงแล้ว คนบางคนต้องแย่แน่ (2)

เงินลั่วนิ่งค่อย ๆ ยิ้มออกมาอย่างสดใสและไร้เดียงสา : “อ๋อ เมื่อกี้ฉันลืมเตือนคุณชายเย่ ก่อนหน้านี้ฉันไม่ทัน ระวังเลยทํากาวอเนกประสงค์เลอะบนเก้าอี้ แถมยังทำ หกเยอะอีกต่างหาก ตั้งสองกระปุกแหนะ โชคร้ายที่คุณ ชายเย่มานั่งที่เก้าอี้ตัวนี้พอดี ก็เลยเป