บทที่ 96 ฉันจะแต่งงานกับคุณ

“ไม่หรอก คุณอยู่ไหน ผมไปรับคุณตอนนี้เลย” ทาวัตพูดอยู่ ก็หยิบเสื้อสูทที่วางไว้บนเก้าอี้แล้วเดินออกไปข้างนอก “อืม คุณอยู่ที่นั่นแหละอย่าไปไหน รอผมไปหา”

……

บูกัตติสีดำวิ่งอยู่บนท้องถนนอย่างไหลลื่นและมั่นคง รูปทรงรอยเส้นของรถเรี

บทที่ 97 กวินป่วย

ทาวัตมองใบหน้าของธารีที่นอนค่อยๆผ่อนคลายคิ้วที่ขมวดออก ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ งั้นเขาก็รู้สึกใจไม่ดีไปทั้งชีวิต

ห่มผ้าให้ธารีเสร็จปุ๊ป ทาวัตยืนอยู่ข้างๆแล้วมองเธอสักพัก กำลังเตรียมตัวจากไป

ไม่รู้ว่าธารีตื่นเมื่อไหร่? หรือเธออา

บทที่98 โกรธ

“คุณชาย รับสายสักที คุณชายน้อยไม่สบายหนักมาก ตอนนี้ยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาล！”น้ำเสียงของพี่ลิงผสมความโมโหนิดหน่อย เธอดูทาวัตมาตั้งแต่เล็กจนโต รู้ว่าทาวัตไม่สนใจหรอก

กวิน!

หัวใจของทาวัตเหมือนโดนตบไปแรงๆทีหนึ่ง ไม่ทันได้คิดอะไรมาก