บทที่ 69 ทาวัต คุณโกหกฉัน!

กวินมองม๋ามี๊ด้วยความสงสาร น่าสงสารม๋ามี๊จัง โชคชะตาลิขิตมาแล้วว่าต้องโดนแดดดี๊เล่นงาน

วรินทรไม่เชื่อหรอกว่ามันลิขิตมา ใช้แรงขยับขาขวา ขยับทีเดียวเจ็บถึงแผล เจ็บจนลมหายใจเย็นเลย ใบหน้าที่อมชมพูซีดลงเลยทีเดียว เกือบสบัดขาซ้ายไปอีกด้านแล้วไหมหล่ะ

บทที่ 70 คุณแกล้ง

/

คือชนุตร์

ชนุตร์หัวเราะอย่างเขิลๆ เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว คู่กับกางเกงสีครีมยาวเจ็ดส่วน บนหัวยังสวมหมวกสีดำ ดูทันสมัย

“คุณแกล้ง?”ชนุตร์รู้สึกแปลกใจแล้วมองเธอที่กอดพิงบนหมอนไว้ พบว่าตนโดนหลอกแล้ว

“อ่าห้ะ ไม่งั้นจะล่อคุณออกมาได้ไง?”วรินทรปัดผมที

บทที่ 71 แค่คุณมีเงินก็เป็นเจ้าพ่อ

“ได้ ได้ ได้ แค่คุณมีเงินก็เป็นเจ้าพ่อ” วรินทรก็ออกเสียงตามเขา นิ้วเลื่อนอยู่บนไปแพดอย่างรวดเร็ว

มีเงินคุณจะพังโรงพยาบาลทิ้งยังได้ วรินทรบ่นในใจอย่างเงียบๆ

ทันใดนั้น ทาวัตก็ดึงผ้าห่มบางๆที่ห่มอยู่บนตัววรินทรออก ภายใต้สายตาของวรินทรที่ไม่ทันตั้