ตอน 67
เด็กฉลาดของประธาน
บทที่ 67 เชื่อม๋ามี๊ไม่มีผิด!
ปากของวรินทรชะงักๆ ทันใดนั้นรู้สึกเจ็บกว่าแผลที่ขาอีก แต่เท่าที่ดูทาวัตก็ยังไม่รู้เรื่องของกวิน
“แน่นอน จำได้สิ ที่แท้ก็เป็นกรๆนี้เอง พี่รินๆคิดถึงแกแทบตายแหน่ะ” วรินทรยื่นมือไปบีบแก้มของกวินเหมือนรักและสนิทสนมมาก พอทาวัตมองไม่เห็นก็ทำหน้าโหดๆใส่ เหมือนกำลังบ่
ตอน 68
บทที่ 68 หุบปาก ทานของคุณไป
“หุบปาก ทานของคุณไป”ทาวัตจ้องเธอไปแวบหนึ่ง ดึงสายตากลับมาบนหนังสือพิมพ์
กวินกลั้นไม่อยู่แล้ว ใช้มือปิดปากแล้วหัวเราะฮ่าๆ “พี่รินๆ ความสัมพันธ์ของพี่สองคนดีจังนะ”
“ความสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้ากับลูกน้องอะ”วรินทรต่อเติมคำไป เธอไม่อยากให้กวินมองออกอะไร
ตอน 69
บทที่ 69 ทาวัต คุณโกหกฉัน!
กวินมองม๋ามี๊ด้วยความสงสาร น่าสงสารม๋ามี๊จัง โชคชะตาลิขิตมาแล้วว่าต้องโดนแดดดี๊เล่นงาน
วรินทรไม่เชื่อหรอกว่ามันลิขิตมา ใช้แรงขยับขาขวา ขยับทีเดียวเจ็บถึงแผล เจ็บจนลมหายใจเย็นเลย ใบหน้าที่อมชมพูซีดลงเลยทีเดียว เกือบสบัดขาซ้ายไปอีกด้านแล้วไหมหล่ะ