บทที่ 432 ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปก็เป็นไปไม่ได้อีกแล้ว

“คาร่า เป็นอะไร?” วรินทรที่นอนหลับอยู่สนิทอยู่ข้างคาร่าตื่นขึ้นเพราะเสียงกรี๊ดคาร่า นั่งขึ้นมา นวดตาที่ยังเปิดไม่เต็มตาแล้วถามขึ้น “ฝันร้ายหรอ?”

คาร่าเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วเพิ่งรู้ตัวว่าที่แท้ก็คือความฝัน

เธอฝันซับซ้อนมาก เธอเคยฝัน

บทที่ 433 คนที่คู่ควรคุณ รอคุณอยู่(จบ)

“ฝึก ฝึกฝนอะไร?” คาร่าหรี่ตา สบสายตาตวัสอย่างสงสัย รู้สึกเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดี

“คุณว่าไง?” ตวัสหัวเราะเสียงทุ้มต่ำ เอาหน้าผากชนหน้าผากเธอ กลีบปากเย็นเล็กน้อยประทับลงบนปลายจมูกเธอเบาๆ ฉวยโอกาสไล่ลงมาข้างล่าง

หัวใจคาร่าเต้นเร็วตึกตักๆ ราวกับจ