บทที่403ทำไมต้องหน้าแดงด้วย

"เขาอยู่ไหน？"สีหน้าของวรินทรดูเย็นชามากจนไม่สนใจสายตาที่หวังดีปนขอโทษของคาร่าเลยแม้เเต่น้อยเธออยากรู้เพียงเเค่ว่าทาวัตอยู่ที่ไหน

เธอต้องได้พิสูจน์ให้เห็นกับตาว่าทาวัตไม่มีวันจะทำผิดต่อเธอได้

เเต่พอมาถึงที่นี่จริงๆวรินทรกลับรู้สึกกลัวที่จะเข้าไปจิตใจเธอรู้ส

บทที่404ข่าวลือเรื่องนี้ต้องเป็นที่โจษขานแน่ๆ

"เฮ้ออ"ธรรศถอนหายใจยาว

เขาไม่ปฏิเสธว่าครั้งหนึ่งเขาเองก็เคยชอบมษยาเต่หลังจากได้เห็นความจริงเเล้วว่าเธอปฏิบัติตัวต่อผู้อื่นอย่างไรเขาก็ยุติความรู้สึกนั้นตัดขาดแบบไม่เหลือเยื่อใยเลย

"นายว่ามั๊ยพี่ชายเราก็ใกล้จะเเต่งงานละส่วนตวัสกับคาร่าคู่น

บทที่405ฉันอยู่นี่ฉันอยู่นี่แล้วนะ

เริ่มรู้สึกมีความหวังวรินทรเริ่มผ่อนคลายลงไปเยอะหลังจากที่ได้มองดูรอบๆเเต่จังหวะนั้นเธอกลับไม่รู้เลยสักนิดว่าตรงระเบียงห้องๆหนึ่งเหนือหัวเธอขึ้นไปที่ชั้นบนเเจกันดอกไม้กำลังสั่นโยกโคลงเคลงไปมาเมื่อเหลือบขึ้นไปมองเเจกันนั้นก็ดูเหมือนมันกำลังร่วงตกลงมาข้างล่าง