บทที่ 378 ฉันก็แค่รู้สึกไม่มีความปลอดภัย

แต่สิบสองไม่เห็นว่า หลังจากปิดประตูไปแล้ว ดวงตาที่ใสบริสุทธิ์ของวรินทรตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตาที่คลอเบ้าอยู่

วรินทรถอนหายใจออก เธอเอื้อมมือมาถูขมับขอตัวเองช้าๆ พร้อมกับลืมตาขึ้นมาอีกครั้งแล้วเธอก็ดีขึ้น

เธอหันเก้าอี้ไปทางอื่น แล้วก็จากไป

ภา

บทที่379 ฉันชอบเธอ

ครุ่นคิดอยู่นาน ประภาพก็แพ้กับสายตาสงสัยของวรินทร ที่นี่คือประเทศบีอยู่ติดกับเมืองซี ของที่น่าสงสัยบนตัววรินทรก็ถูกพวกเขาเก็บไปหมดแล้ว เธอยังความจำเสื่อมอีก พูดได้อย่างมั่นใจว่า ต่อให้ไม่ความจำเสื่อม เขาก็คงไม่หนีไปตอนนี้

เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว ประภาพจึงยิ้มอย่างวางใจ พยักห

บทที่380 รู้จักรู้ใจรักกัน

สีหน้าของเมและพรตนิ่งไป โดยเฉพาะเม รู้สึกว่าถูกเหยียดหยามความเป็นชายในตัวเอง!

“มีความเป็นไปได้มาก เธอดูสิว่าคนที่ใส่ชุดคลุมสีฟ้าต้องเป็นฝ่ายรุก และคนที่ใส่เสื้อขนเป็นต้องเป็นฝ่ายรับแน่ๆ” เด็กทั้งสองเดินผ่านพวกเขา มองเมและพรตด้วยตาเป็นประกาย

“เบาๆหน่อย อย่าพ