บทที่376 เธอปฏิเสธที่จะเชื่อทุกคน

สีหน้าซีดเซียวของวรินทรดูดีขึ้นมากแล้ว เธอมองไปรอบๆทั่วทุกด้าน แล้วก็ค่อยๆหลับตาลง แสงแดดสว่างจ้าแต่ไม่ได้ส่องตา อบอุ่นแต่ไม่ทำให้ร้อน รู้สึกสบายใจมาก

“หลังจากนี้เธอควรจะออกมารับแสงแดดบ่อยๆนะ มันจะดีต่อการฟื้นฟูร่างกายของเธอ” ประภาพเข็นเธอไปจนถึงกลางลานกว้า

บทที่377 เธอไม่ต้องกลัว

หลังจากเธอกลับมาถึงที่พักแล้ว ทุกคนต่างก็กำลังทำงานของตัวเอง แต่ไม่มีใครสนใจเธอเลยแม้แต่น้อย

ประภาพยืนอยู่ด้านหลังของเธอ ไม่ได้เข็นเธอไปต่อ เขารู้ว่า คนที่เคยเกลียดเขามากอย่างวรินทร จะเชื่อใจเขาง่ายๆได้ยังไงล่ะ

เขารีบเร่งเกินไปหน่อย

แต่ทันใดนั้นเอง ก็เกิ

บทที่ 378 ฉันก็แค่รู้สึกไม่มีความปลอดภัย

แต่สิบสองไม่เห็นว่า หลังจากปิดประตูไปแล้ว ดวงตาที่ใสบริสุทธิ์ของวรินทรตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตาที่คลอเบ้าอยู่

วรินทรถอนหายใจออก เธอเอื้อมมือมาถูขมับขอตัวเองช้าๆ พร้อมกับลืมตาขึ้นมาอีกครั้งแล้วเธอก็ดีขึ้น

เธอหันเก้าอี้ไปทางอื่น แล้วก็จากไป

ภา