บทที่ 369 สิบนาทีก็พอแล้ว

เด็กผู้ชายคนหนึ่งอายุราวๆ 7-8 ขวบ หลบอยู่หลังต้นไม้ แอบมองวรินทรนั่งอยู่บนชิงช้ากับแม่ของเขา

ถึงแม้ว่าตอนนั้นเฟิร์นจะยังเด็ก แต่จากตัวเขาสามารถมองออกได้ว่า ลมหายใจอุ่นที่หายใจออกมาถี่ๆนั้นการกระทำที่รุนแรงแฝงความอ่อนโยนบนตัวเขานั้น แทรกซึมเข้ามาในตัว และหลอมรวมกัน

บทที่ 370 ไม่ว่าจะใช้วิธีใด

ตอนนี้ชีวิตที่ด้อยค่าของเขาถูกคนอื่นช่วยมา ทุกคนอยากจะให้เขาตาย ก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

คนที่สภาพจิตใจยิ่งอ่อนแอลง ส่วนมากถ้าเป็นตอนนี้ก็คงเลือกที่จะไกล่เกลี่ย ชายผู้นี้ก็เช่นกัน

เขาไม่รู้จะพยักหน้าอย่างไร จึงพูดแทน “โอเค โอเค”

“ก่อนที่จะระเบิด เข

บทที่371ที่เธอเป็นแบบนี้ มันคุ้มไหม

มือของฉันอดไม่ได้ที่จะลูบลงไปบนใบหน้าที่สวยงามนี้ สายตาที่แสนเย็นชาของประภาพ อยู่ดีๆก็ดูอบอุ่นขึ้นมาทันตาเห็น ดูนอบน้อมและอบอุ่น ตอนนี้เขาไม่สนใจว่าเธอจะจับได้หรือเปล่า

ตอนนี้เธออาการโคม่าอยู่ ไม่ว่าสายตาเขาจะเป็นยังไง เธอก็ไม่เห็นอยู่ดี

เขาได้แต