บทที่ 356 แดดดี๊ ต้อนรับกลับบ้าน

คนเหล่านั้น........

วรินทรรีบก้มหัวลงทันที กลัวว่าคนเหล่านั้นจะเห็นความกลัวและความสงสัยในตาของเธอกัดฟันแน่ที่ริมฝีปากล่าง ใจของเธอเต้นเร็วตุ๊บ ตุ๊บ เหมือนจะออกมาจากลำคอ

เธอต้องนั่งเฉย นั่งเฉยไว้ ตอนนี้ในร่างกายเธอไม่มีเครื่องมือสื่อสารอะไร ถึงมีก็ไม่ส

บทที่ 357ความหมายที่พิเศษ

และจะต้องเกี่ยวกับหม่ามี๊เป็นแน่

หลังจากที่ทาวัตวางโทรศัพท์ จึงรีบลงมาจากชั้นบนทันที จังหวะการเดินของเขาเร็วแบบชนิดก้าวไปได้แล้ว 3 ก้าวในขณะที่เพิ่งจะก้าวไปก้าวเดียว ไม่นานก็ถึงที่ห้องหนังสือ

กวินก็รีบตามลงไป เพียงแค่จังหวะการเดินของเขาก้าวได้น้อยกว่า ไม่ได้

บทที่ 358 ถูกวางยา

เธอกังวลว่าธารีจะเห็นเธอ ดังนั้นเลยไม่กระโตกกระตาก ทำให้แค่หลบซ่อนความรู้สึกของตัวเองแล้วค่อยๆหา

ก็ทำให้เธอหาธารีเจอ แล้วยังมีวรินทรด้วย

ไม่รู้ว่าธารีจะพาวรินทรไปไหน เธอตามหลังพวกเขาไปเงียบๆขณะเดียวกันก็พบว่ามีชายเสื้อดำสองคนที่ตามหลังพวกเธอเหมือนกัน

หนึ่งในน