บทที่ 319 แม่มดสีฟ้า

เหมือนกับวรินทร ไม่ยอมให้อภัยคน มีจิตวิญญาณที่แปลกมาก.

กวินมองทาวัตอย่างเมินเฉย ยื่นหน้ากระซิบ "พ่อ ช่างโง่นัก แม้แต่ว่ายน้ำยังว่ายไม่เป็น ”

"….”วรินทรอึ้ง สถานการณ์ชั่งคุ้นเคย เมื่อก่อนเธอก็ถูกกวินดูถูกเหยียดหยาม

ดีเลย ตอนนี้ก็ให้ทาวัตลองดูสักหน่อย ทันใดน

บทที่320 ในใจเธอมีเขา

ความอัปยศของคาร่า ส่วนเอวจริงๆแล้วปวดตลอดแต่ยังเต้นไม่จบเพลงเลยได้แต่อดทน

เธอสงสัยว่าจริงๆแล้วคนใจแคบอย่างวรินทรจงใจให้กวินมาหาเธอ

กวินทั้งเต้นรำทั้งมองวรินทร

วรินทรส่งสัญญาณมือทำท่าโอเคแล้วก็เดินลงมาจากตึก

"น้าคาร่านี่เป็นของขวัญของเธอ กวินพูดอย่างน

บทที่ 321 เขาเคยตามหาเธอ

ทาวัตถอนหายใจเบาๆ แล้วนำมือทั้งสองมาวางไว้บนเอวของเธอ จับแก้มของเธอเบาๆ แต่เธอไม่พอใจเล็กน้อย"ฉันตั้งใจทำให้คุณไม่เชื่อใจอย่างนั้นเหรอ ?”

วรินทรเม้มริมฝีปาก มองเขาที่ไม่พูดอะไรสักคำ

"ตอนนั้นที่ผมตามหาคุณ คุณก็เดินทางไปต่างประเทศแล้ว” น้ำเสียงของทาวัตเต็มไป