บทที่ 306 ทำให้เขารู้สึกไม่คุ้นเคย

การยั่วเย้านี่ได้ผลถนัด

อย่างที่คิด นรชัยได้ยินเสียงแล้ว บทที่เห็นทัตดานอนเลือดออกอยู่บนพื้น ก็รีบเดินเข้ามา

นรชัยอุ้มทัตดาขึ้นมา สายตายังคงเย็นชา “ทำไมทำแบบนี้”

ทัตดามองนรชัยในอ้อมแขนอย่างอ่อนแรง มือข้างหนึ่งคว้าที่เสื้อคลุมของเขา พูดอย่างน่า

บทที่ 307 ถูกสวมเขา

วรินทรกระตุกยิ้ม เธอรู้ว่ายัยนี่จะตะโกนว่าไม่ชอบตวัสเป็นประจำ บอกว่าเป็นเพื่อนกับตวัสอย่างบริสุทธิ์ใจ ถามจริง!

ไม่ชอบ? แล้วจะมองดูรูปโปรไฟล์คนอื่นไปทำไม?

ทาวัตค่อยๆเหล่มอง เห็นหน้าด้านของวรินทรกำลังแอบยิ้ม ราวกับพระอาทิตย์ส่องแสงเปล่งประกายในตอนบ่ายนัยน์ตาสดใส ริม

บทที่ 308 ฐานะของวรินทร

แต่พวกเขาเกือบจะไม่ได้มีความสัมพันธ์สำคัญใดๆ

“อ้า!” ระหว่างอึ้งอยู่ ปทิตที่ยืนอยู่ด้านหน้าของวรินทรไม่รู้ทำไมทำเสียงถอนหายใจ ดึงความคิดเธอกลับมาทันที

วรินทรอึ้ง ทาวัตนั่นเอง

ทาวัตยกมือขึ้นต่อยหน้าปทิตโดยไม่ได้ออมแรงแม้แต่น้อย ใบหน้าโกรธอย่างน่าตกใจ ทำให้