บทที่ 304 แค่เพื่อนจริงๆ

นี่เป็นเหตุผลที่ไร้สาระที่สุดที่เธอเคยได้ยินมา ไม่มีสาระสักนิด!

รอ......อะไรที่เรียกว่าหลังอยู่ด้วยกันจะมีลูกหนึ่งคน......

แววต่าวรินทรเบิกกว้างทันที จ้องหน้าคาร่าเขม็งไม่วางตา คาร่าที่มองอยู่เกิดความลุกลี้ลุกลน

“แก แกมองอะไร?” คาร่ากอดอกตัวเอง กลืนน้ำล

บทที่ 305 ขอให้แกสองคนสุดท้ายกลายเป็นพี่น้องกัน

อย่าพูดจากำกวมจะได้ไหม?! ถ้าเธอคิดเพ้อเจ้อจะทำอย่างไร?

“ตอนกลางคืนคุณวรินทรอาจจะถีบผ้าห่ม ต้องระวังหน่อยแล้วนะคะ เดี๋ยวเป็นหวัดแล้วจะแย่เอา” เสียงอ่อนโยนของธารีดังมาจากข้างๆ เหมือนเอาน้ำเย็นๆมาราดหัวเธอ

จากอารมณ์ดีๆกลายเป็นอารมณ์ไม่ด

บทที่ 306 ทำให้เขารู้สึกไม่คุ้นเคย

การยั่วเย้านี่ได้ผลถนัด

อย่างที่คิด นรชัยได้ยินเสียงแล้ว บทที่เห็นทัตดานอนเลือดออกอยู่บนพื้น ก็รีบเดินเข้ามา

นรชัยอุ้มทัตดาขึ้นมา สายตายังคงเย็นชา “ทำไมทำแบบนี้”

ทัตดามองนรชัยในอ้อมแขนอย่างอ่อนแรง มือข้างหนึ่งคว้าที่เสื้อคลุมของเขา พูดอย่างน่า