บทที่ 284 ได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า

“ทาวัต……” เธอรู้สึกร้อนที่ใต้ตา ยื่นมือคว้าถูกคอของเขา ใจเธอถึงสงบลงอย่างสิ้นเชิง

“ออกไปจากที่นี่ก่อน ” ทาวัตโอบที่เอวของวรินทร ใบหน้าอันหล่อเหลาที่ขาวซีดมองไม่เห็นถึงความผิดปกติภายใต้แสงไฟไหม้ที่สาดส่อง

ร่างกายวรินทรเหมือนจะติดกับร่างของเขา ปล

บทที่ 285 หัวเราะทำไม

วรินทรตกใจรีบลุกขึ้นและเดินออกจากห้องอาบน้ำ เพิ่งเดินออกมาก็เจอพี่ลิง

พี่ลิงกำลังเอายามาให้เธอ พอเห็นเธอเดินออกมาก็ยิ้มให้เธอ “ คุณวรินทร ”

“ พี่ลิง ” วรินทรเดินไปดูยาที่วางบนโต๊ะซึ่งยาพวกนั้นมีราคาสูงมาก

“ คุณชายบอกว่าคุณถูกไฟไหม้ สั่งฉันให้เอายาพ

บทที่ 286 จะโทษเขาทำทั้งหมดก็ไม่ได้

จากนั้นก็เอาขี้ผึ่งทาบนแผลตรงไหล่ ค่อยๆทาอย่างนุ่มนวล เพราะกลัวว่าเธอจะเจ็บ บางเวลาก็เป่าให้เขาด้วยความอ่อนโยน

วรินทรรู้สึกได้ว่ามีความเย็นฉ่ำๆไหลอยู่บนไหล่ของเธอ ในใจรู้สึกอบอุ่น ใบหน้ามีความสุขเล็กๆอยู่ตรงมุมปาก ยิ้มอย่างไร้เดียงสา

“ยิ้มอะไร” ท