บทที่ 281 นับว่าคุณรู้ตัว

ปทิตหน้าซีด ความกลัวประกายบนใบหน้าของเขา ถ้าลำพังเขาเพียงคนเดียวก็ไม่เป็นไร แต่เขาไม่ยอมให้กระทบตระกูลไกลทอง ทีนาร์ก็ไม่ได้บอกเขาถึงที่มาของวรินทรว่าจะใหญ่โตขนาดนี้！

ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็จะโทษเขาไม่ได้

“ผมพาพวกคุณไป” ปทิตก้มหัวและพูด

“นับว่าคุณยังรู

บทที่ 282 เกิดความไม่พอใจ

ทีนาร์ ทำเสียง ฮึ่ม แบบไม่แคร์ ไม่ใส่ใจคำพูดเธอแม้แต่นิด “ ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่ชายฉันอยู่อเมริกา ดังนั้นเขากลับมาไม่ทันแน่ ต่อให้กลับมา กว่าจะพบตัวคุณคุณคิดว่าสภาพคุณจะเป็นอย่างไง?”

วรินทรโดนสายตาที่เย็นชาของเธอจ้องจนใจสั่น กัดริมฝีปากเบา ๆ

เธอพูดไม่ผิด

บทที่ 283 ความเจ็บปวดที่เคยได้รับ

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ บอกฉันมา ”วรินทรอดทนต่อความเจ็บของแผ่นหลังแล้วลุกขึ้นนั่ง ความรู้สึกบอกเธอว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่

มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นที่ทำให้ทีนาร์เกลียดเธอมานานขนาดนี้

“ คุณอยากรู้หรอ?” ทีนาร์ปล่อยมือ ความเจ็บปวดเต็มดวงตาแต่