บทที่ 28

ไม่อภัยให้แน่นอน

รอยยิ้มของทาวัตค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันเข้ามาแทนที่

เวลานี้วาดฝันกำลังตัวลอยดวยความดีใจเสียจนมองไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงของชายหนุ่ม เธอเดินเฉิดฉายมาตรงหน้าวรินทร

ก่อนส่งรอยยิ้มดูถูก“พี่ชาย อุ้ย ไม่ใช่สิ พี่สาว ไม่เจอกันนานเลยนะคะ พี่ยังเหม

บทที่ 29

ไม่ใช่เรื่องของคุณ

จู่ๆสมองของเธอก็นึกถึงกวินขึ้นมาก่อนจะกระตุกยิ้ม ในใจชื่นชมลูกรักอย่างยิ่ง สงสัยกลับไปคงต้องให้รางวัลอย่างงาม

“กรี้ด!!”ใบหน้าของวาดฝันเจ็บปวดไปหมด ตาของเธอที่ถูกน้ำพวกนั้นพ่นใส่หน้าก็แสบมาก หญิงสาวรีบเปิดก๊อกน้ำล้างหน้าล้างตาเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด

บทที่ 30

เสียเวลาเปล่า

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งเธอกับพบว่าตอนนี้เธอนอนอยู่ที่เตียงกว้างในห้องๆหนึ่ง เธอจึงค่อยๆลงจากเตียงเดินไปที่หน้าต่างเพื่อมองออกไปข้างนอก จากนั้นเธอก็พบว่าที่นี่คือคฤหาสน์ของทาวัต

เมื่อกลับมานั่งที่เตียงเธอก็เห็นว่าที่โต๊ะข้างเตียงมีถ้วยน้ำตาแดงร้อนตั้งอยู่ถ้วยห