บทที่252 นี่เป็นของฉัน

ทาวัตยกแก้วกาแฟขึ่น จิบอยู่หลายทีแล้ววางลง จ้องมองกล่องสีดำนั้น นัยน์ตามีความต้องได้มันมา

“เอฟ เธอรู้ไหมคนที่จะซื้อคือใคร? พ่อของลูกพี่เลยนะ นี้มันไม่ใช่จะให้เอาชีวิตฉันไปแลกเงินของพ่อกวินหรือไง นี่มันไม่กลายเป็นว่าคนบ้านเดียวกันหลอกคนบ้านเดียวกันเหร

บทที่ 253 แทบตายเหรอ

ไม่พูดไม่ได้ว่า บอสใหญ่ทาวัตหึงแล้ว แถมยังหึงเพราะตุ๊กตาหมอนข้างแมวอีก

วรินทรก็เหมือนบทที่เล่นซ่อนแอบกับพวกทาวัตเขา ค่อยๆปีนขึ้นต้นไม้ทีละน้อย ไม่รู้สึกอะไรเลย ว่าชายตรงหน้าเธอ ทรมานแค่ไหน

“วรินทร” ทาวัตขานเรียกเสียงแหบๆ มีเสน่ห์แบบธรรมชาติ เสียงอ่

บทที่ 254 ฉันจะดูแลอย่างดี

เห็นเธอดีใจขนาดนี้ รู้เลยว่าเธอต้องชอบสร้อยเส้นนี้มากๆ

ของมันสวยก็เรื่องหนึ่ง แต่ที่สำคัญคือทาวัตเป็นคนให้เธอ ก็เหมือนแหวน “คนรักทั้งชาติ” ก่อนหน้านี้ มีความหมายมากๆ

ทาวัตไม่ได้สนใจเธอ แต่กลับเดินไปนั่งที่โซฟา แล้วหยิบรีโมทขึ้นมาเปิดทีวี