บทที่ 252

บทที่252 นี่เป็นของฉัน

ทาวัตยกแก้วกาแฟขึ่น จิบอยู่หลายทีแล้ววางลง จ้องมองกล่องสีดำนั้น นัยน์ตามีความต้องได้มันมา

“เอฟ เธอรู้ไหมคนที่จะซื้อคือใคร? พ่อของลูกพี่เลยนะ นี้มันไม่ใช่จะให้เอาชีวิตฉันไปแลกเงินของพ่อกวินหรือไง นี่มันไม่กลายเป็นว่าคนบ้านเดียวกันหลอกคนบ้าน

บทที่ 253

แทบตายเหรอ

ไม่พูดไม่ได้ว่า บอสใหญ่ทาวัตหึงแล้ว แถมยังหึงเพราะตุ๊กตาหมอนข้างแมวอีก

วรินทรก็เหมือนบทที่เล่นซ่อนแอบกับพวกทาวัตเขา ค่อยๆปีนขึ้นต้นไม้ทีละน้อย ไม่รู้สึกอะไรเลย ว่าชายตรงหน้าเธอ ทรมานแค่ไหน

“วรินทร” ทาวัตขานเรียกเสียงแหบๆ มีเสน่ห์แบบธรรมชาติ เสียง

บทที่ 254

ฉันจะดูแลอย่างดี

เห็นเธอดีใจขนาดนี้ รู้เลยว่าเธอต้องชอบสร้อยเส้นนี้มากๆ

ของมันสวยก็เรื่องหนึ่ง แต่ที่สำคัญคือทาวัตเป็นคนให้เธอ ก็เหมือนแหวน “คนรักทั้งชาติ” ก่อนหน้านี้ มีความหมายมากๆ

ทาวัตไม่ได้สนใจเธอ แต่กลับเดินไปนั่งที่โซฟา แล้วหยิบรีโมทขึ้นมาเปิดทีวี